تبلیغات
خداحافظی طولانی - راز در چشمان‌شان

امروز:

راز در چشمان‌شان

برای بار دوم این فیلم بی نظیر را دیدم و اعتراف می‌کنم که این‌بار بسیار بیش‌تر از بار اول تحت تاثیر قرار گرفتم (خیلی دوست دارم یک بار در مورد حس و حالی و زمانی که فیلم ها را می بینیم چیزی بنویسم. به این‌که چگونه زمان،مکان و‌حس مان در آن لحظه‌ی تماشا در قضاوت ما درباره‌ی فیلم‌ها اثر می‌گذارد.).

بعد از ۵ سال از اولین باری که فیلم را دیده بودم، این بار خیلی از جزئیات نظرم را جلب کرد. مهم ترین‌اش بدون شک ماشین تایپی ست که حرف a را تایپ نمی‌کرد که هم در طول فیلم به‌خوبی روی آن تاکید می‌شود و در انتها کارکرد مهمی در فیلم پیدا می‌کند (وقتی te mo تبدیل می‌شود به te amo). به عنوان نکته‌ی بعدی می‌توان به پلان سکانس بی نظیر دستگیری قاتل در ورزشگاه اشاره کرد که بی تردید یکی از عجیب ترین سکانس های تاریخ سینماست (با ایده‌ای فوق‌العاده و اجرایی فراتر از یک شاهکار). نکته‌ی مهم بعدی تشابه عشق شخصیت اصلی فیلم و شخصیت قاتل فیلم به دختر مقتول هست که این دو عشق با ظرافت تمام مطرح می شود و در طی داستان به خوبی پرورده می‌شوند و به اوجی بی نظیر می‌رسند. عشقی که در شخصیت منفی فیلم به شکل دگر آزاری وجهه‌ای بیرونی پیدا می‌کند. برای شخصیت مثبت به شکل حسرت بار (اگر نگوییم خود آزارنده) وجهه‌ای درونی می‌‌یابد. این وجهه حتا در زندگی قبلی و بعدی شخصیت ها و آینده‌ی سیاسی شان هم به خوبی دیده می‌شود.

دو نکته که در تماشای اول به آن توجه نکرده بودم یکی جنبه‌ی سیاسی فیلم با توجه به فراز و فرود عجیب سیاسی و اقتصادی آرژانتین در اواخر قرن گذشته و اوایل قرن فعلی است که له زیبایی در فیلم حل شده‌است. با وجود این‌که اصلا ادعای سیاسی بودن ندارد این اثر به زیبایی یک دورنمای سیاسی بی نظیر را در یک فیلم جنایی و عاشقانه نشان می‌دهد (از منظری دیگر هر فیلم جنایی می‌تواند فیلمی سیاسی باشد). دومی اما مربوط است اجرای بد گریم بازیگران در دوران پیری شان که اگر کمی بهتر اجرا شده بود می‌تونست فیلم را به عنوان یکی از بهترین‌ها و دقیق‌ترین‌های تاریخ مطرح کند. هر چند از دید من فیلم یکی از بهترین های هزاره سوم هست.

نکته‌ای که در اواخر فیلم توجه‌ام را جلب کرد، این قضیه بود که شخصیت اصلی فیلم با پیگیری قضیه این عشق (و جنایت) در واقع در حال جبران کمبودی است که نسبت به خودش، عشقش(مفهوم عشق) و زنی که دوستش دارد، روا داشته است. یک درس فیلمنامه نویسی و درس زندگی شاید.


نوشته شده در : پنجشنبه 17 خرداد 1397  توسط : سامان .    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر