تبلیغات
خداحافظی طولانی - یک فیلم و گذشته هایی که از خاک بیرون می آیند

امروز:

یک فیلم و گذشته هایی که از خاک بیرون می آیند

Mysterious Skin (2004) فیلم عجیب و غریب و سختیه. دیدنش شاید کمی آزارمون بده ولی غیرقابل تحمل نیست. یه داستان تجاوز تو بچگی که تاثیرش رو تا سالها توی آدم ها گذاشته. با روایتی با وقار و دوست داشتنی. بدون اغراق در داستان و کارگردانی. شاید بعضی ها فیلم رو دوست نداشته باشن ولی تاثیر گذاریش رو نمی تونن انکار کنند. فیلم بیدارت می کنه . انگار بی هوش شده باشی و به هوش آورده باشنت.
این فیلم از اولین لحظاتش منو یاد My Own Private Idaho (1991) شاهکار بی نظیر گاس ون سنت انداخت. در مورد آدمهایی که از خانواده شون بریدن و تو یه مسیری حرکت می کنند. بدون هیچ اختیاری. در مورد لشگر شکست خورده هایی که هیچوقت کسی ازشون یادی نمی کنه. فقط هنره که از دید اونا هم حرف می زنه. حرفاشون رو گوش میده و به حرف میاردشون.
تو بعضی جاها یاد Waltz With Bashir (2008) میوفتادم و اون روایت عجیب و غریب درباره ی از یاد بردن. از یاد بردن اتفاقی غم انگیز. اتفاقی که نمی خوای به یاد بیاری، تو عمق وجودت مدفونش کردی ولی اونقدر تاثیر گذاشته رو زندگیت که میخوای به یادش بیاری. با اینهمه تناقض. میخوای بدونی و در عین حال مدفونش می کنی تا از یاد ببری...
هنر غیرقابل انکاره. اگه گیرش بیوفتی ولت نمی کنه و تا آخرش می بردت حتا اگه خودت نخوای یه جایی یقه ات رو میگیره و بعدش می بینی که بدون اون نمی تونی زنده بمونی. فراموشش می کنی دفن اش می کنی ولی بالاخره زیر یه بارون پاییزی یا برف زمستانی یا با صدای برگ درختای بادخورده از زیر پوستت میاد بیرون و دیوونه ات می کنه صدات می زنه مثل آقای کیتینگ تو Dead Poet Society (1989) نجوا می کنه: ن م ی ت و ن ی ف ر ا م و ش م ک ن ی...


نوشته شده در : شنبه 4 آذر 1396  توسط : سامان .    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر