تبلیغات
خداحافظی طولانی - به کودکی که هرگز زاده نشد

امروز:

به کودکی که هرگز زاده نشد




این عکس خیلی بی نظیریه. به نگاه پولانسکی و شارون تیت دقت کنید.
و اون اتفاق عحیبی که براش افتاد. و نگاه هایی که الان بیشتر حس ترحم بر می انگیزند.
چند وقتیه که درگیر پولانسکی شدم .شاید اگه یه روز بتونم فیلم بسازم چیزی شبیه کارهای اون باشه.
این جمله رو تو سایت نقد فارسی دیدم و عجیب جلب توجه کرد:
فیلم‌های رومن پولانسکی همواره حالتی از مرداب را تداعی می‌کند که در اولین گام‌هایی که بر آن می‌گذاریم چیز وحشتناکی وجود ندارد، ولی به تدریج احساس می‌کنیم زیر پایمان خالی می‌شود.


نوشته شده در : دوشنبه 25 مرداد 1395  توسط : سامان .    نظرات() .

محسن
چهارشنبه 27 مرداد 1395 12:27 ب.ظ
کامنت شما رو دیدم و چیزی هم زیرش نوشتم. و اون اینکه نویسنده ی یادداشت دیگه به اونجا سر نمی زنن. اگر مال من بود، بی جواب نمی موند.
***
در مورد پولانسکی من فقط میتونم یه چیز بگم و اون این که یکی از خوشی های زندگیم اینه که در عصری زندگی می کنم که پولانسکی هم زندگی می کنه. همین.
پاسخ سامان : موافقم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر